Vanaf vandaag ga ik bloggen! Heerlijk mijn gedachten over alles wat mooi en minder goed is aan het web “toevertrouwen” … naja TOEVERTROUWEN ?? Het is aardig openbaar, toch wil ik jullie graag het vertrouwen geven. In de hoop natuurlijk dat het niet beschaamd wordt. Er is zoveel gaande in de uitvaartwereld, ik wil graag mijn visie daarop weergeven en hoor graag jullie reacties. Altijd vanuit een open mind en een warm hart, zo ga ik het liefst met mensen om. Jullie toch ook?
Met belangstelling heb ik afgelopen week naar de uitzending van RAMBAM over de doe-het-zelf-uitvaart gekeken. Zouden zij het hebben over de doe-het-zelf-uitvaart die wij op onze site bespreken? Ik was benieuwd. De uitzending begon met een klein onderzoek op straat over de uitvaartkosten. Niemand wist eigenlijk – althans van degene die interviewd werden – voor hoeveel zij verzekerd waren of wat een uitvaart kost. Dit is wat ik ook altijd tegen kom: mensen denken vaak, dat zij voor alles verzekerd zijn. Ook al hebben zij alleen maar een lidmaatschap bij het plaatselijke dragersgilde of betaalden zij ooit twee euro in de maand. De meesten willen vaak niet over hun laatste afscheid nadenken. Eigenlijk denk je dan dat je onsterfelijk bent,… of je laat het maar voor het gemak aan je nabestaanden over. Gelukkig zijn er ook steeds meer mensen die wel in gesprek gaan met een uitvaartleider om bij leven en welzijn over de mogelijkheden en kosten van hun laatste afscheid na te denken.
Het bleek bij de uitzending dat mensen steeds mondiger worden en meer wensen rondom hun afscheid hebben dan waarvoor zij verzekerd zijn. De naturaverzekeringen verzekeren immers alleen de basisbehoeftes. Geen tapas en prosecco of een rouwauto van Pim Fortuin of Lady Di.
Heel goed dus om er door deze uitzending toe aangezet te worden om erover na te denken wat je eigenlijk wilt en wat het dan zou kosten. Bij de doe-het-zelf-uitvaart op onze site gaan wij ervan uit dat je alles wat je zelf doet bespaart. Dus ja, een kist zelf maken kan honderden euro’s schelen. Maar wat voor mij belangrijker is, is dat je dan werkelijk aan het verwerken begint: je maakt immers het laatste huisje van je geliefde. Mijn vraag bij de meeste families is dan ook: heeft er iemand twee rechterhanden? Mocht dit niet zo zijn is er altijd nog de doe-het-zelf-kist, volgens Ikea beschrijving, in twintig minuten in elkaar te zetten. Dit bied ik niet alleen uit kostenbesparing aan, maar vooral om de mensen aan het werk te zetten, te laten verwerken. De tijd van; wij nemen u alles uit handen, is voorbij. Gelukkig heeft men ondertussen onderkend, dat familie betrokken moet blijven bij alle keuzes rondom het afscheid. En er is heel veel te kiezen….
Het werd duidelijk in de uitzending dat je als nabestaande op de eerste dag al heel veel beslissingen moet nemen en dat er dan meestal nog niet direct duidelijkheid is over de kosten. Zoals het in het programma gebracht werd, vond ik toch wel een beetje kort door de bocht. Moeten wij als uitvaartbegeleiders dan bij de familie binnen komen en naar het laatste bankafschrift vragen? Ik weet dat her en der in het land wel bankgaranties gevraagd worden, vooral door grote bedrijven. Maar dat gaat de meeste zelfstandige kleine uitvaartbegeleiders toch te ver. Zij willen het vanuit hun hart doen en in vertrouwen. Niet alleen de klant moet vertrouwen hebben, maar zoals u begrijpt ook de uitvaartbegeleider,. Ook het vertrouwen dat er betaald wordt. Het kan heel pijnlijk voor mensen zijn als je een uur na het overlijden van een geliefde over hun financiële situatie begint .
En ja… er moeten heel snel veel beslissingen genomen worden. Vandaar ook mijn eeuwige gezeur over voorgesprekken. Pas als je de keuzemogelijkheden kent, kan je kiezen …. En weet je ook hoeveel het gaat kosten.
Vanochtend werd ik opgeschrikt door het bericht dat een goede vriendin overleden was.
Van andere vrienden had ik al gehoord dat zij terminaal was en …. dat er geen geld voor het afscheid was. Zij was buiten haar schuld berooid achter gebleven na een leven vol hoogte- maar ook veel dieptepunten. Zoiets wens je niemand toe! Zeker zo een lieve meid niet. En nu was zij overleden. Gelukkig in het bijzijn van een geliefde vriendin. Samen met een vriend beraadden wij ons nog over het op handen zijnde afscheid toen het bericht kwam dat het een gemeentelijke uitvaart zou moeten worden. Wij begrepen er niets van. Een gemeente gaat pas tot een gemeentelijke uitvaart over als de overledene geen geld achter laat en er geen (bloed)nabestaanden zijn die de kosten van de uitvaart willen betalen. Wat gek: ik wilde de uitvaart begeleiden als laatste eerbetoon aan dit geleefde leven en andere vrienden waren bereid om de kosten van crematie, kist en dergelijke te betalen. Maar alles was al geregeld met de gemeente. Wij begrepen er niets van.
Wanneer is er sprake van een gemeente-uitvaart? Meer lezen
Weer is een jaar bijna voorbij en staat 2012 nieuwsgierig op ons te wachten.
Weer willen wij alles anders, beter, verantwoorder, transparanter, geordender, gezonder, met meer rust doen, ….. ja vul maar in, wat zou je anders willen doen en hoe zou jij het dan doen?
Waarom is er eigenlijk altijd een jaarwisseling voor nodig om je te bezinnen op de toekomst. Bij je verjaardag of met pasen doe je dat toch ook niet? Misschien is het omdat de dagen korter worden en de schemeringen tot innekeer uitnodigen…
Ik weet het ook niet, maar doe er trouw aan mee. De halve maand december ben ik bezig om nieuwe strategieën voor 2012 voor mijn bedrijf te bedenken. Moeten wij de publiciteitskosten niet eens goed bekijken? Er gaat een vermogen aan euro’s naar kranten, tijdschriften en digitale media, zie je dit ergens in terug? Natuurlijk vinden families die mij nodig hebben CHARON via de kleine of grotere advertenties, maar ik geloof eigenlijk, dat het als een sneeuwbal moet werken. Families zijn met hun afscheid tevreden en als er weer een overlijden in deze familie is, dan vragen zij ons weer. Het fijne hiervan is dat je de familie al een beetje kent en zo heel gemakkelijk instroomt om hen te begeleiden. Meer lezen
