De periode tussen sterven en uitvaart is belangrijk voor de overledene. Sterven is een proces van drie tot drie en een halve dag; de gestorvene heeft deze dagen nodig om van het lichaam los te komen. De gedachte dat de overledene in deze tijd terugblikt op zijn/haar levenspanorama is al eeuwenoud.

Wij kunnen daarbij helpen door de overledene niet op te bergen, maar op te baren in een ruimte waarin ongestoord op het voorbije leven kan worden teruggeblikt.

Gelijdelijk aan wordt het contact tussen lichaam, geest en ziel verbroken.

De overledene is in deze dagen in een kwetsbare situatie, omdat er van buitenaf invloeden op hem afkomen, waar hij zich niet tegen kan verweren. Daarom zijn rust, ruimte en een goede omhulling belangrijk.

De eerste keer dat ik met een goede omhulling in aanraking kwam was bij een lezing door Trees van Dijk over de door haar ontwikkelde Zachte Kist. Ik was meteen onder de indruk en ging op onderzoek uit.

De Zachte Kist was door Trees bedacht uit een behoefte om aan de overledene een zachte omhulling te geven, waarbij “wat binnen hoort binnen blijft, en wat buiten hoort buiten blijft” zoals zij het verwoorde. De Zachte Kist word zonder koeling gebruikt, het matras van hooi en stro houdt het lichaam op de temperatuur waarop het afkoelt.

Doordat de Zachte Kist onder ander  in de kringen van de Christengemeenschap gebruikt word kwam ik ook in aanraking met het koelen op graszoden.

Deze methode word toegepast om de ruimte waarin de overledene is opgebaard koel te houden.

Onder de kist of het bed worden op een plastic ondergrond blikken met verse graszoden gelegd welke besproeid worden met water waarin rozemarijnbadmelk en silicium (kwarts D8) toegevoegd. Zowel het gras, de rozemarijn als de kwarts hebben een sterke verbinding met het licht.

Door de graszoden goed te besproeien, minstens twee keer per etmaal, heeft er een actief verdampingsproces plaats waardoor warmte aan de omgeving wordt onttrokken.

Tevens kan de fotosynthese bij het gras nog voortgang vinden, een proces wat ook de warmte van de omgeving vraagt.

Bij erg heet weer of situaties waarbij het lichaam sneller veranderingen ondergaat  leg ik koelelemente op de buik van de overledene om zo de ontbinding, welke in de buik begint tegen te houden. Ook kunnen er nog enkele bakjes met ijs in de ruimte gezet worden. Voor een aangename geur kan men rozemarijnbadmelk ook in bakjes met water opgelost of wierook neerzetten.

Door gebruik te maken van graszoden en daardoor natuurlijk te koelen helpen wij de ziel van de overledene om het lichaam te verlaten. Met de bekende mechanische koeling houden wij de verbinding van de overledene met zijn lichaam in stand en staan wij zijn verwerkingsproces in de weg.

Mensen die om de mogelijkheid van natuurlijk koelen vragen hebben daar goed over nagedacht. Zij zetten bloemen bijvoorbeeld  niet in een vaas met water, maar leggen deze neer bij de overledene, zodat zij mee verwelken met het lichaam, en schrikken niet van elke verandering aan het lichaam. Zij maken het loslatingproces van de ziel bewust mee.

Zo kan het gebeuren dat het lichaam te snel ingrijpend veranderingen ondergaat en dat de kist voortijdig gesloten moet worden.

In mijn begeleidingen is het nog niet voorgekomen dat de deksel eerder op een kist moest, en ook bij opbaringen in de Christengemeenschap is dit  – voor zover als ik weet – nog niet voorgekomen.

In mijn visie is dit omdat een spiritueel mens over zijn dood heen zijn lichaam in goede staat kan houden en zo weer zijn naasten helpt met het verwerken van het sterven.

Gijsje Teunissen

CHARON Uitvaartbegeleiding,